Komentarze do: Fotografia dziecięca i rodzinna

Autor: Piryt

Piryt — Wed, 17 Feb 2021 12:18:38 +0000

Jeszcze uzupełnię swój poprzedni komentarz. Ja bym podzielił fotografię rodzinną/dziecięcą na 2 grupy:
1 – Fotografia rodzinna dla rodzin
2 – Fotografia rodzinna dla fachowców od fotografii
ad1 – Rodziny chcą na fotografii widzieć przede wszystkim członków rodziny w różnych sytuacjach. W zależności od zdolności fotografa może być ona dość pospolita lub na wysokim poziomie artystycznym. Fotografowałem dzieci swoje i w rodzinie od urodzenia. Dziś, po wielu latach, dzieci są już dorosłe (albo prawie dorosłe) i żadne z nich nie wstydzi się swoich zdjęć z dzieciństwa. Wręcz przeciwnie, każdy chce je mieć w postaci oczywiście papierowej (a nie gdzieś tam w internecie), zostały skopiowane i porozdawane.
ad2 – Fotografia rodzinna/dziecięca dla fachowców lub “fachowców” nie różni się w zasadzie od innych rodzajów fotografii. Fotograf nie skupia się na dziecku, jego zachowaniach i przeżyciach, tylko na formie. Dziecko jest tylko jednym z elementów formy, przy czym obraz w pogoni za oryginalnością jest często maksymalnie udziwniony i dość odległy od rzeczywistości.
Czasem odnoszę wrażenie, że jednak kobiety lepiej czują fotografię rodzinną od mężczyzn, choć nieraz strasznie przesadzają w uczuciowości :)))

Autor: Piryt

Piryt — Tue, 16 Feb 2021 18:14:07 +0000

Mz fotografia Peggy jest być może mieszanką podgrup, tylko że te podgrupy są sztucznie wymyślone i nie mają większego sensu. Jest to po prostu dobra fotografia i tyle. Jeżeli wzorem fotografii rodzinnej/dziecięcej ma być ponura B&W fotografia Laboila np. jego zdjęcie z czterema sklejonymi stopami kojarzące się z prosektorium, to ja bardzo dziękuję. Odnoszę wrażenie że w pogoni za oryginalnością powoli zapominamy co to jest zwykłe piękno.

Autor: iczek

iczek — Tue, 16 Feb 2021 17:15:10 +0000

Marcin, dzięki za komentarz. Ja też mam czasami przesyt takich zdjęć, ale jak napisałem… doceniam kunszt! Zdjęcia Peggy mnie nie przekonują akurat. To taka wypadkowa trochę obu tych podgrup.
Piryt – dzięki za komentarz!

Autor: Piryt

Piryt — Tue, 16 Feb 2021 14:55:19 +0000

Co do Szumiłowej całkowicie się zgadzam z Marcinem. To nie jest fotografia dziecięca, rodzinna, tylko ilustracja do bajek. Więcej mówi o samej Autorce i jej sprawności technicznej niż o dziecku. Laboile też mi zupełnie nie odpowiada (z powodów różnych), natomiast fotografia Peggy mnie wręcz zafascynowała. Dla mnie jest to fotografia pamiątkowa i jednocześnie artystyczna na najwyższym poziomie (zupełnie nie rozumiem tego wiecznego dzielenia na grupy, szufladkowania itp). Naturalna, ciepła, delikatna, bez ogranych chwytów typu latanie w powietrzu itp. Są prawdziwe emocje, wzruszenia, przeżycia małych aktorów, jeszcze nie zmanierowanych przez reklamę i TV. Sądzę, że każdy kto próbował fotografować swoje maluchy a potem wnuki, bardzo dobrze wie o co chodzi. Piękne kolory, żadnego ponuractwa, po prostu wzór do naśladowania. Przynajmniej dla mnie, ja nie mam skłonności do dziwaczenia :)

Autor: Marcin

Marcin — Mon, 15 Feb 2021 08:40:56 +0000

Sorry, przekręciłem nazwisko, oczywiście Laboile, a nie Loboine. Tak to jest, jak się pisze nocną porą ;-)

Autor: Marcin

Marcin — Mon, 15 Feb 2021 00:08:04 +0000

Według mnie zdjęcia Szumiłowej i jej polskiej koleżanki Podlasińskiej (http://iwonapodlasinska.com/) to jest właśnie kategoria “cukiereczek”, lukier u tych Pań aż się wylewa z ekranu. Mnie osobiście na widok tych wszystkich cudów z Photoshopa – mgiełek, światełek, doklejonych królików, wygładzonych buziek, sztucznych rozmyć – aż skręca (są wyjątki, nieliczne).
Porównaj z Loboine albo np. z Peggy: https://www.flickr.com/photos/pann-foto/ Tu też masz często dziecięcą idyllę, ale o ileż bardziej autentyczną: prawdziwe emocje, naturalne światło, często spontaniczne, nieraz wzruszające chwile. U Szumiłowej i Podlasińskiej dzieci to tylko statyści w zaaranżowanych, kiczowatych, ogranych scenkach, podkręconych na maksa w Photoshopie. Loboine i Peggy to prawdziwe chwile z dzieciństwa w obiektywie naprawdę dobrych fotografów.