Komentarze do: Grand Press Photo 2017 – czy warto?

Autor: Łukasz

Łukasz — Fri, 02 Jun 2017 16:34:19 +0000

Wszystko co robimy dla rozrywki, daje najwięcej radości. Więc warto.

Autor: Kitajszczyk

Kitajszczyk — Fri, 02 Jun 2017 16:34:01 +0000

Twoja strona pozwala odzyskac wiarę, że ktos jeszcze broni wartosci w fotografii. Dobrze jest myslec inaczej, odnoszac sie do klasyki, odwrotnie niz ogół. Moim zdaniem istnieje pewnego rodzaju spisek. Wmawia się mi o niezwyklosci zdjec ktore nie maja zadnej tresci, sa calkowicie puste. Gdyby nie opis ktory dodatkowo na sile stara sie oklamac jak wspanialy kadr widze, autorem wyroznionych zdjec moglby bez problemu zostac praktycznie kazdy czlowiek majacy aparat. Nie w tym wypadku – ciagle te same nazwiska oraz ich “egzotyczne” projekty. Żygac chce sie na Lazara, Sputnik (to problem na osobny dlugi artykul). Zgadzam sie z opiniami j/w – zdjecia wysylane “aby bylo, a moze uda sie” oraz brak komentarza do obecnych zdarzen w Polsce.

Lepiej przeciez pstryknac Azjate sprawdzajacego godzine podczas powrotu do domu i dolozyc ideologie, niz wniknac w wydarzenia w naszym kraju.

Prosze zauwazyc, ze na zadnym z portali o fotografii nie ma komentarzy do konkursu. Udalo sie znalesc poparcie w komentarzach na O***, o dziwo portalu dla szarego obywatela ktory nie ma pojecie duzego o zdjeciach. Dlaczego?

Podsumowujac -dno, dno, i jeszcze raz dno. A takze wstyd za chlam ktory tylko udaje wartosciowy produkt jakim kiedys byl (tak, bo juz dawno nie jest) reportaż

Prawdziwa fotografia obroni sie sama i nigdy nie zginie nawet gdy zejdzie do podziemia :)

Pozdrawiam i gratuluje kolejnego rzeczowego artykulu!

Autor: Piryt

Piryt — Fri, 02 Jun 2017 16:04:23 +0000

Czy można z tego wszystkiego wyciągnąć taki wniosek, że wszystko co jest mniej atrakcyjne musi kiedyś odejść w sposób zupełnie naturalny?
Nie mamy na to żadnego wpływu, a ewentualna dalsza kontynuacja tego rodzaju fotografii może się odbywać już tylko w ramach rozrywki estetyczno-intelektualnej.

Autor: iczek

iczek — Fri, 02 Jun 2017 14:26:27 +0000

“Czasem odnoszę wrażenie, że fotoreportaże są dziś robione tylko na konkursy. ”

Nawet nie wiesz jak celnie trafiles!:)

Autor: Piryt

Piryt — Fri, 02 Jun 2017 12:12:34 +0000

Może trochę inaczej…
Pytanie podstawowe: do kogo adresowany jest fotoreportaż? Do tzw. szerokiej publiczności, czy jakiejś dość wąskiej elity fotograficznej?
Ostatnio w jednym z tygodników ukazała się relacja z konkretnej akcji polskiej policji. Było tam też kilka zdjęć, które układały się w ciąg logiczny i chyba można je nazwać fotoreportażem.
Będąc człowiekiem przeciętnym, czyli przedstawicielem tej szerokiej publiczności, odebrałem to co mi podano pozytywnie. Dostałem opis całego wydarzenia i szczegóły akcji na zdjęciach. Dostałem to czego oczekiwałem, bez konieczności budowania sobie “wewnętrznej narracji” . Fakty i ich interpretację, to było mi potrzebne. Obraz powiązany z treścią.
Natomiast z punktu widzenia miłośnika fotografii, moja ocena może być inna.
Po odrzuceniu tekstu dostaję ciąg obrazów, które pokazują jakieś bliżej nieokreślone, dramatyczne wydarzenie. Może to być w Polsce, Australii, gdziekolwiek. W tym przypadku mogę sobie interpretować, budować narrację itp. Analizować, czy te obrazy działają na mnie wystarczająco silnie, czy wręcz przeciwnie. Zupełnie inny odbiór. Podejrzewam, że tak reagują tylko nieliczni odbiorcy, dla większości większą atrakcją jest reportaż filmowy. Są oni faktycznie jedynie odbiorcą.
Więc do kogo fotoreportaż jest adresowany: do wszystkich czy nielicznej garstki?
Ze zdjęciami jest prościej. Mogą one być publikowane w prasie (np. różne magazyny geograficzne, turystyczne itp), w internecie, w TV, na plakatach. Kilka z tych znanych prac idzie na konkurs.
Czasem odnoszę wrażenie, że fotoreportaże są dziś robione tylko na konkursy. Są znane jurorom i nielicznej publiczności. Ogół społeczeństwa nie ma o nich bladego pojęcia. Kiedyś, przy deficycie wiedzy o świecie, były jej ważnym źródłem. Dziś media tak się rozwinęły i sa na tak wysokim poziomie technicznym, że fotoreportaż jest raczej na ich marginesie.
Analogią mogą tu być np. monety kolekcjonerskie, znane tylko numizmatykom, choć teoretycznie są one monetami obiegowymi.

Autor: iczek

iczek — Thu, 01 Jun 2017 18:46:20 +0000

@Piryt – moim zdaniem ma jedną unikalną cechę. Daje pole do wyobrażeń. Zbudowania sobie wewnętrznej narracji. Materiał video sam w sobie jest narracją. Ktoś coś mówi, coś robi. Proces trwa. Jako osoba oglądająca jesteś JEDYNIE odbiorcą. Fotografia sprawia, że zatrzymane obrazy dają ci pole do INTERPRETACJI. Tak bym to czytał.