Komentarze do: BZWBK 2017 – Gordon Parks bez nagrody!

Autor: Jaroslaw Koziol

Jaroslaw Koziol — Sun, 07 May 2017 14:45:42 +0000

Bardzo trafnie opisane. Czemu tu sie jednak dziwic, jezeli w obecnych czasach kazdy chce byc oryginalny, na sile przekazywac cos czego nie ma, calkowicie jak widzimy odrzucajac podstawowa funkcje ktora zdjecia reportazowe maja spelniac – informowanie. To jest tak mialkie i slabe, ze grzechem porownywac do klasyka. Obecnie panuje jakis dziwny trend, stylistyka zdjec – puste kadry z jakims do bolu oklepanym, prostacko podkreslonym elementem. Jedna wielka sieczka.

Autor: Mihu

Mihu — Thu, 27 Apr 2017 22:39:59 +0000

Bardzo mi się potoba 2 miejsce w reportazu w kat. Sport ALEKSANDRy SZMIGIEL opowiadające o Ewie Swobodzie. Mawrazenie, że tam jestem, czuję wszystko co bohaterka i wpełni jestem usatydfakcjonowany historią,
A w reportażu o domu spokojnej starości te odwrócone głowy ludzi to dla mnie kluczowy zamysł pełen ekspresji (oczywiscie niesensacyjnej), jak i tresci. Bardzo konsekwentny. Ostatnie zdjjęcie, jakby go wyjaśnia. Bez tego zabiegu, nie wzruszyłbym się tak, jak się wzruszyłem.

Autor: iczek

iczek — Thu, 27 Apr 2017 10:48:51 +0000

Łukasz.
Tak, w kwestii pkt. 5 zapomniałem już o tym napisać, dzięki:)
Wszyscy maja LR i ten sam preset chyba.

Autor: Łukasz

Łukasz — Thu, 27 Apr 2017 10:44:58 +0000

Trudno nie zgodzić się z Twoimi przemyśleniami więc ograniczę się do krótkiego opisu w punktach:

1) Nagroda kuriozum: nagroda BZWBK dla zdjęcia z Łukaszem Fabiańskim, który obecie jest twarzą kampani reklamowej tego banku. Taka nagroda dla samego siebie.

2) Repotraże: rzeczywiście, trudno znaleźć fotoreportaż, który byłby spójny w opowiedzeniu tematu. Zero emocji jako całość ale jako pojedyńcze klatki, zdjęcia mogą się bronić.

3) Runmaggedon na hałdzie: też widziałem ten fotoreportaż w konkursie śląskiej fotografii i mimo, że mieszkam na Śląsku a dokładnie w Zabrzu, to też nie zauważyłem hałdy. Ino błoto :)

4) O zdjęcia Gordona Parksa byłbym spokojny. W przeciwieństwie do zdjęć konkursowych o których za miesiąc nikt nie będzie pamiętał. Niestety.

5) Postprodukcja: czy wszyscy używają tego samego presetu do zdjęć czarno-białych? Gdzie miejsce na szarości?

Autor: iczek

iczek — Thu, 27 Apr 2017 08:51:05 +0000

Piotr. Dziekuje za Twoje uwagi i czas :)

Autor: Piotr

Piotr — Thu, 27 Apr 2017 05:56:49 +0000

Dzięki, po lekturze przyszedł czas na skonfrontowanie Twoich słów z obrazami. Nie będę polemizował, bo mógłbym narazić się na dyletanctwo, ale napiszę o tych pracach z konkursu, które do mnie czymkolwiek przemawiają.
Portrety, Tomek Lazar – jak dla mnie świetna seria z pogranicza konceptualizmu i surrealizmu. Forma mi się bardzo podoba, odpowiada zresztą niepokojącej treści. Jeśli ma Tomek w swoim galopie wychwytywać takie serie, dla mnie może swobodnie luzować cugle.
Wydarzenia, zdjęcie pojedyncze – w zasadzie tylko I nagroda, świetna, trójwymiarowa, jak wyjęta z fabuły. Czyli można poczuć się “w środku”. Wydarzenia, fotoreportaż – tu zgadzam się, to nie są opowieści. Semantycznie mógłbym je określić jako tematyczne serie, ale to jeszcze nie fotoreportaż, forma się zgadza, treść niestety nie spaja się w jakiś najprostszy chociaż ciąg, np I miejsce – co tam robi nagle ostatni portret dziewczyny? II miejsce – mnóstwo emocji i dobrze łapane kadry, dobra prasowa robota, ale też ciężko tu o opowieść. III miejsce – nie rozumiem po co.
Życie codzienne – tu rozwala mnie na łopatki I miejsce – Indie. Cudowna warstwa formalna, świetne kadry, chciałbym więcej zobaczyć tej opowieści.
Sport – tu jedyne co się dla mnie broni to I miejsce w reportażu, ciekawie pokazany Ironman, jest to opowieść. II i III miejsce po prostu słabe. Pojedyncze zdjęcia przemilczę, to nie na ten konkurs.
Natura – tu II miejsce w pojedynczych się wyróżnia, dobra fotografia. W reportażu I miejsce się broni, trafnie pokazany temat, mi warstwa obrazowa bardzo odpowiada. Ale to III miejsce przyciąga największą uwagę, Flow. Nie mnie oceniać kategorię, szczerze mówiąc to nieistotne dopóki można takie materiały oglądać i szkoda że nie znalazł się on na wyższym miejscu.
Kultura – pojedyncze są, nic nie mówią. Reportaże jakoś za serce nie chwytają, no może Lazarowe pokemony wywołują delikatny uśmiech.
Wyszło na to, jak przystało na prostego landszafciarza, że kategoria Natura jest najmocniejsza. Pewnie wątpliwe…