Komentarze do: Stanisław Szalay – fotograf

Autor: Iczek

Iczek — Fri, 11 Nov 2016 13:50:29 +0000

Krzysztof. Dzieki za uwagi :)

Autor: Krzysztof

Krzysztof — Fri, 11 Nov 2016 13:36:06 +0000

Po przeczytaniu Twojego postu pojechałem do Gdańska na wystawę – faktycznie kawał solidnej, a momentami też i pięknej fotografii. Dzięki za polecenie! A w zdaniu o tym, kto został żoną fotografa, odmieniłbym jego nazwisko – Szalaya. Przepraszam za wtręt, taki redaktorski nawyk.

Autor: Tomasz Zbiegieł

Tomasz Zbiegieł — Tue, 11 Oct 2016 19:46:05 +0000

Tylko zacytuję:

Fotografia staje się więc dla mnie dziwacznym medium, nową formą halucynacji: fałszywą na poziomie postrzegania, prawdziwą na poziomie czasu.
Halucynacją umiarkowaną, w pewnym sensie skromną, podzieloną
(z jednej strony „nie ma tego tutaj”, z drugiej „ale to naprawdę było”):
szalony obraz, ocierający się o rzeczywistość.

Roland Barthes

Autor: Marcin

Marcin — Sun, 09 Oct 2016 18:01:14 +0000

Zdjęcia dobre. Mnie najbardziej podoba się Prząśniczka. Spostrzeżenie o zachowaniu odpowiedniej perspektywy w architekturze celne (pomijając warsztat zastanawiam się, jak wiele upływający czas przysłużył się tym pracom. W myśl zasady “chcesz mieć ciekawe zdjęcia, zrób je teraz i włóż do szuflady na …dziesiąt lat”.)
I jak już sobie tak rozmawiamy o podstawach, to zdanie “Ale chyba właśnie dzięki temu są tak mocno pracujące na zmysły” w powyższym tekście mi wyjątkowo nie odpowiada. Drogi autorze, nie można napisać: “Ale chyba właśnie dzięki temu tak mocno działają na zmysły”?

Pozdrawiam :)