Ale wymyśliłem jakiś argument. Oczywiście sobie gdybię, bo nie wiem.
Możemy na całą sprawę spojrzeć z trochę innej strony. Większość, jeśli nie wszystkie, takie konkursy mają być promocją fotografii i organizatorów. Podział na amatorów i profesjonalistów powstaje nie z powodu fotografii, a z powodu fotografów. Profesjonaliści będą startować dla kasy i dla sławy (zwycięstwo w konkursie Banku X w kategorii profesjonalista brzmi znacznie lepiej niż zwycięstwo w konkursie Banku X). Amatorzy będą mieli świadomość, że w ich kategorii nie będą brali udziału profesjonaliści, zwiększają się więc ich potencjalne szanse. Efekt końcowy jest taki, że obie grupy nieco chętniej przystąpią do konkursu.

A moja propozycja moim zdaniem nie jest przesadą. Wręcz przeciwnie. W kategoryzacji nie chodzi o to, żeby wymusić na organizatorach podział. Sprawa wyglądać powinna odwrotnie, to organizator w zależności od swojego celu tworzy kategorie. Jeśli chce aktywować dzieci, to robi konkurs dla dzieci, albo przyznaje im wyróżnienie w konkursie ogólnym. Jeśli będzie chciał aktywować łysych, to zrobi to samo dla łysych.

Mówię o tej konkretnej sytuacji konkursu z byle tam występów na scenie letniej.
Możliwość dostrzeżenia lepszości zdjęć zawodowca w tym wypadku jest tak znikoma, że różnicowanie nagród wydaje mi się absurdalne… wręcz nieuczciwe w stosunku do fotografii jako takiej.

Twoja propozycja z kategorią open to już przesada :) Zawsze może odezwać się mój łysy kolega reporter, że on też chce mieć kategorię dla łysych :)
Nie powinno być po prostu żadnej kategoryzacji. Ot, otwarty konkurs.

W przypadku takich konkursów, jak ten opisywany przez Ciebie, bardziej logicznym byłoby stworzenie jednej kategorii “open” i dodanie wyróżnień dla najlepszych amatorów/kobiet/dzieci…

Wydaje mi się, że sens przyznawania wyższych nagród profesjonalistom ma sens lub go nie ma w zależności od poglądu na poziom zdjęć amatorów.