“Dupa, cycki, dziubek, dziubek, cycki, cycki, dupa”

albo

“Robby-srobby”

To jest poważne, myślisz? Jedni taplają się w kolodionie, inni pstrykają modelki, a jeszcze inni wieszają na wszystkim psy w żałosny sposób. Do tej ostatniej grupy jest mi zdecydowanie najdalej.

Robby wydał sobie album taki jak chciał, dla splendoru i dla kasy. Popularna modelka, zamszowa oprawa, wysoka cena. Dla koneserów modelki a nie fotografii. Album nie będzie stał na półce obok Arakiego czy Mapplethorpe’a ale bardziej koło lampki nocnej w sypialni. I w takich kategoriach trzeba go oceniać.

Wspaniale, że Go doceniasz.

1. Wymyślił temat
2. Przekonał modelkę i ją popstrykał
3. Założył wydawnictwo
4. Wydał album w atrakcyjnej formie (i za swoje jak mniemam)
5. Wypromował go do tego stopnia, że wychodzi z każdego fotoportalu.

Większość fotografów zaczyna i kończy na punkcie 2., bo i z 1. bywa ciężko. To często ci sami, którzy wieszają psy na Robbym C., przechowują w szufladach własne arcydzieła, a w głowach im się kłębi od rewolucyjnych pomysłów.