Komentarze do: Ciało

Autor: Bolek

Bolek — Mon, 04 Feb 2013 09:49:33 +0000

Jeśli ktoś jest poetą to zapewne nie zdziwił by nikogo napisaniem wiersza o umierającej żonie.
Jeśli ktoś jest muzykiem to pewne nagrałby o tym piosenkę i to też nikogo by to nie zdziwiło.

Fotograf też chce na swój sposób wyrazić emocje towarzyszące temu wydarzeniu, ma do tego prawo, a może nawet jakiś artystyczny “obowiązek”, imperatyw.

Tylko dlaczego to tak dziwi? Nie wiem, może to po prostu pochodna tego, ze fotografia jest traktowana raczej jako niegroźne hobby niż jako forma sztuki.

Autor: Sigurd

Sigurd — Thu, 31 Jan 2013 19:52:34 +0000

Śmierć była, jest i będzie fascynująca.
Życie to samoorganizacja cząsteczek. To proces ciągły i temat bardzo ważny.

Autor: piece_of_glass

piece_of_glass — Thu, 31 Jan 2013 16:22:43 +0000

iczek, wrażliwość masz, tylko pewnie jak to chłop nie lubisz się do tego przyznawać ;)

wracając do zdjęć. może fotografują by mieć dowód, by mieć pewność, że to już koniec.
a może dlatego, że zarówno w przychodzeniu na świat, jak i w odchodzeniu z niego, jest coś niezwykłego, niesamowitego i oni chcą to zatrzymać jakoś, uchwycić “na żywo” tajemnicę życia i śmierci.

dlaczego wrzucają do albumów, na strony? trzeba by ich o to zapytać. może jako dowód odwagi, a może chcą jako swoiste memento mori…

a wiesz, to może głupie, ale ja byłam ciekawa tego zdjęcia Leibovitz…

Autor: Sławomir

Sławomir — Thu, 31 Jan 2013 08:38:15 +0000

Fotografowałem kiedyś martwe ciało. Młoda kobieta w sukni ślubnej leżała w trumnie. O zdjęcie poprosili mnie jej rodzice, ktôrzy staneli przy niej. Panna młoda nie doczekała ślubu, razem z narzeczonym kilka dni wcześniej poszli na grzybobranie. Zmarło razem pięć osób.
Ja miałem wtedy 19 lat i gdybym wiedział ile będzie mnie to kosztowało, nigdy bym się niezgodził.

Do dxiś nie rozumiem dlaczego rodzice chcieli tej fotografii zrobionej w kostnicy Akademi Medycznej.

Autor: iczek

iczek — Thu, 31 Jan 2013 08:03:04 +0000

Piece…: No wlasnie. Po oc takie zdjęcie, sobie też zadaje to pytanie. Przecież jeśli chodzi o pamięć, to chyba wolimy pamietać i mieć na fotografii bliskich zywych, a nie ich trupy. Ja tego nie kumam… tak jak nie kumam robienia zdjęć podczas porodu… no po prostu mam inną wrażliwość…. o ile ja w ogóle mam wrażliwość :)?

Piszesz, że nie każdy chce.musi/powinien to oglądac. Cóż… najdziwniejsze jest jednak to, że autorzy epatują tym. Wkładają na strony, robią wystawy, wręcz obnoszą się z tym, że zrobili zdjęcia trupa… o co kaman?

Autor: piece_of_glass

piece_of_glass — Wed, 30 Jan 2013 21:49:17 +0000

Tak właśnie Iczku, po to jest fotografia…
Żeby zatrzymać życie, żeby pamiętać, że kiedyś wszystko przeminie.

Nad zdjęciem Leibovitz się zastanawiałam kiedyś, nie raz: dlaczego? po co jej takie zdjęcie? Nie wiem.
Sally Mann fotografuje chyba też swojego chorego i powoli odchodzącego męża.
Widocznie do czegoś to jest im potrzebne. Odchodzenie, przemijanie to przecież też część życia.
Choć niekoniecznie każdy chce/musi/powinien je zapisywać czy chcieć oglądać.