1. zdjęcie cyganki z nagim cyganiątkiem pluskającym się pod pompą na rynku miasta. Zdjęcie jest moim zdaniem dobre, sympatyczne, ale mimo to mam bardzo duże opory przed “pokazaniem ptaszka” obcego mi dzieciaka.

2. wszystkie zdjęcia, o których osoby na nich uwiecznione uważają, że źle wyszły :-)

3. Ostatnie zdjęcie, jakie zrobiłem swojej mamie. Była chora, źle się czuła, ale naciskając spust migawki nawet nie przypuszczałem, że niedługo potem umrze. Czytała artykuł w gazecie, gdzie ogromnymi, czerwonymi literami napisano tytuł: “BÓL”. Już w momencie robienia zdawałem sobie sprawę z symbolizmu tej fotografii, ale nie spodziewałem się, że tak szybko ów symbolizm stanie się jeszcze bardziej bolesny.
Wydaje mi się, że decyzja o publikacji takich zdjęć powinna należeć tylko i wyłącznie do fotografa i jego bliskich. Takie fotografie od innych wykonanych jako dokument-pamiętnik, różni tylko to, że mamy świadomość, że osoba na nich uwieczniona umierała i umarła. Czasem śmierć nie ma w sobie nic z poezji.