Komentarze do: Wizjer potrzebny?

Autor: brulionman

brulionman — Wed, 23 Mar 2011 00:18:56 +0000

To ja mam coś pomiędzy – kiedy zauważam coś, w głowie, jak pod powiększalnikiem, zaczynają się pojawiać najmocniejsze punkty i mniej więcej zamknięcie kadru oraz mózg ocenia jaką ogniskową winno mieć szkło by nadążyć za tym co mi się właśnie ulęgło w łepetynie więc wizjer najwyżej zmusza mnie do przesunięcia się względem tematu :) Niestety tak miło jest tylko czasem, zdarzają się bolesne rozczarowania na matówce a przecież palec świerzbi by “pstryknąć se” :))
Z tą pięćdziesiątką też uważam że to bzdura kompletna jeśli chodzi o moją własną percepcję, nie wnikam w argumenty naukowo-optyczno-fizyczno-psychiatryczne :)

Autor: Kamila Rondo

Kamila Rondo — Sat, 19 Mar 2011 01:00:56 +0000

Tutaj jest rameczka z kartonu:

http://www.youtube.com/watch?v=JG0pegmmB5A

I nie tylko ;-)

Pozdrawiam

Autor: Sławomir

Sławomir — Thu, 17 Mar 2011 09:55:34 +0000

Ramka z kartonu to świetne ćwiczenie, zmuszam do jej używania moich studentów. Oprócz “zobaczenia” kadru pozwala na sprawdzenie ogniskowej i do tego eliminuje patrzenie trójwymiarowe. Mam ramki do wszystkich formatów :-)

Autor: yoonson

yoonson — Thu, 17 Mar 2011 08:25:03 +0000

no tak… fakt.
mam kilka takich zakomponowanych, gotowych i kompletnych kadrów – jednak budżet, ten budżet…
dlatego ograniczam się ostatnio tylko do pejzaży :)

poza tym mam w zwyczaju nosić ze sobą rameczkę wyciętą z kartonu, którą w każdej chwili mogę wyciągnąć z kieszeni i wykroić z rzeczywistości kawałek światła w kwadratowy kadr ;)

Autor: Jacek [exziom z Żabianki]

Jacek [exziom z Żabianki] — Thu, 17 Mar 2011 08:08:01 +0000

A ja uwielbiam wszystko planować w głowie, tylko najczęściej budżet albo sprawy logistyczne mnie przerastają i wychodzi co wychodzi. Raz lepiej raz gorzej, ale cała zabawa warta jest nawet porażki.

Autor: r

Thu, 17 Mar 2011 00:14:21 +0000

U mnie czasem jest tak, że jak dostanę w łeb meteorytem to moje widzenie pokrywa się z wizjerem, lecz ostatnio trochę rzadko spadają na mnie te magiczne kamienie