Komentarze do: Fotoreporter Jeziorek

Autor: jarek

jarek — Fri, 11 Feb 2011 09:26:16 +0000

Deos, przyjrzyj sie uwaznie tym zdjeciom. Nawet znajac pobieznie Warszawe, tak jak ja, mozna spokojnie zidentyfikowac wiekszosc miejsc i bez wielkiej ekwilibrystki odniesc je do kontekstu getta.

Autor: Deoos

Deoos — Thu, 10 Feb 2011 23:52:39 +0000

Nie, jeśli sfotografujesz wielkie tekturowe pudło i podpiszesz: “Mors w pudle” to wtedy tak, powiem, że to mogłoby być wszystko.
Ten fotoreportaż, równie dobrze mógłby być o wielu innych rzeczach i zdjęcia by wyglądały tak samo. Na tej samej zasadzie jak “Mors w pudle” mógłby być też “Psem w pudle” “Samotnością w pudle” czy “Pudłem”.

Autor: iczek

iczek — Thu, 10 Feb 2011 21:31:26 +0000

Dobra, kończąc odpowiem Ci i Sławkowi… Robicie zasadniczy błąd w rozumowaniu logicznym.
Piszesz, że jak Sławek uważasz, że materiał może dotyczyć wszystkiego. Ale przecież autor napisał Ci czego dotyczy. Wiec po cholerę ten zarzut!? Jest nielogiczny…!
__
Jeśli sfotografuję morsa i podpiszę zdjęcie: “To jest Mors”, to zgodnie z Wasza logiką zawsze będziesz mógł powiedzieć, że mój portret morsa może dotyczyć każdego innego. Że to może byc Piekarz. A to nie prawda! To zawsze będzie portret morsa. Idąc za ta logiką, nic co zrobiono nie byłoby tym, co Wam się wydaje.
__
Tak samo tutaj. Autor napisał co robił – Getto w 2010 roku. Dał background i opis krótki, bo nie jest dziennikarzem, pisarzem, ale reporterem. Pracuje obrazami. Mówi co robi. A Wy twierdzicie, że to może być wszytko! Nie – to jest Getto oczami fotografa. Koniec. Kropka.

Autor: Deoos

Deoos — Thu, 10 Feb 2011 14:51:50 +0000

“Ubrał to w formę, która jak widzę nie odpowiada tradycjonalistom fotograficznym”
To nie tak. Po prostu te zdjęcia to typowy przerost formy nad treścią.
Wyobraź sobie, że dostajesz od znajomego prezent. Wspaniełe pudełko. Ręczna robota, idealnie wykonane, na pewno się nad tym napracował. Otwierasz je i okazuje się, że jest puste. Myślisz sobie: fajnie, będę miał pudełko na swoje slajdy. Jednak kolega mówi: W tym pudełku znajduje się powietrze, które symbolizuje moją wielką przyjaźń do Ciebie, to anelegoria… ble ble ble. Mógłbyś wtedy pomyśleć: kurcze, pewnie produkuje te pudełka maszynowo i obskakuje z nimi wszystkie urodziny, śluby, parapetówki, chrzty i komunie i wszystkich wciska ten sam kit.
Po obejrzeniu tych zdjęć myślę sobie tak jak napisał Sławomir. To mogłoby być o wszystkim. A może te zdjęcia już poszły na konkurs w Niemczech na temat przemijania, a do Anglii na temat samotności…
Czasem lepiej jest dać samo pudełko i pozwolić żeby każdy przechowywał tam to co sam chce, niż robić z niego idiotę.

Autor: jarek

jarek — Thu, 10 Feb 2011 11:13:48 +0000

Alez my praktycy fotografii jestesmy biedni. Patrzymy na zdjecia i zamiast wskoczyc w nurt, dostrzegamy tylko winiety, ziarno, kontrat, presety sresety, “Getto ukryte jest pod budynkami, ulicami i chodnikami m.in. Muranowa, Nowolipek, Mirowa, Nowego Miasta i części ścisłego centrum Warszawy.” Skoro getta tak naprawde juz nie widac, moze trzeba zmruzyc oczy zeby je dostrzec? Podobno przedmioty absorbują ludzkie emocje i przez lata nimi promieniują. Stad sie bierze genius loci. Gdyby negatyw był czuły na to swoiste promieniowanie, jak wyglądałyby zdjęcia ulic na terenie getta? A moze trzeba na te materialna przeszlosc spojrzec jak na granicy snu i przebudzenia, gdy prawdziwe miesza sie z marą i pozwala dostrzec to czego pozornie nie widac? Bardzo podoba mi sie ten cykl.

Autor: iczek

iczek — Thu, 10 Feb 2011 09:00:03 +0000

Deoos – z początku chciałem Ci odpisać, że faktycznie jak sam zauważasz, tych dwóch materiałów nie da się porównać, ale po głębszej analizie wyszło mi, że kontekst jest ten sam. W Downtown autor chciał pokazać coś nieuchwytnego… człowieczeństwo i normalność ludzi chorych. Jeziorek zaś, chce pokazać coś czego nie ma. Tez rzecz obarczoną pewną traumą. Obaj mieli zadanie trudne i obaj podeszli do tego po swojemu. I tutaj pojawia się różnica… o ile w Downtown autor poszedł po NAJMNIEJSZEJ linii oporu i przebrał swoich modeli w fatałaszki kolegów projektantów i cyknął im banalne foty, o tyle Maciej poszedł kompletnie inną droga i zamiast pokazywać wnuki Żydów zamordowanych z Getcie składających kwiaty na chodniku, pokazał jakąś swoją wizję tego miejsca. Wizję bardzo ulotną, fragmentaryczny zapis tego, co widzi podświadomie. Ubrał to w formę, która jak widzę nie odpowiada tradycjonalistom fotograficznym, ale pozostał na wysokim poziomie abstrakcji w tym wszystkim. I to mi się podoba. Banał i skróty mi się nie podobają w Downtown.
______

A teraz rzecz najważniejsza. Pamiętaj, że tylko krowa nie zmienia… :) Przez te ponad trzy lata to właśnie WY, komentatorzy nauczyliście mnie patrzeć na zdjęcia, które dwa lata temu bym wywalił z dysku od ręki. Otwieracie mi oczy na aspekty fotografii, które w mojej małej i wąskiej skorupie mózgowej się nie mieściły. To Wy mnie uczycie odbierania zdjeć, których nie lubię, nie rozumiem.
Może więc po prostu nauczyliście mnie czytać fotografię szerzej :)?