Z życia:
Proszę też o napisanie w mailu następującego oświadczenia:
“Ja, , zgadzam się na bezpłatną publikację moich zdjęć w
magazynie fotograficznym “XYZ” i oświadczam, że wszystkie przekazane przeze
mnie fotografie są mojego autorstwa i posiadam do nich wszelkie prawa”.
————————————————————————-
> jestem zaskoczony powyższą formułką, nie przypominam sobie aby rozmawiano
> ze mną na temat zasad publikacji a tym bardziej publikacji bezpłatnej,
> domyślam się, że koledzy spotterzy materiał do artykułu dostarczają
> bezpłatnie, ale żaden z nich chyba nie prowadzi
> działalności gospodarczej.
> Nie ukrywam, też zdziwienia, powyższym faktem bo do tej pory nie zdarzyło
> mi się aby wydawnictwa nie zaproponowały wynagrodzenia za moje (i nie
> tylko) prace.
> Nie oczekuję cudów a rozsądnej propozycji, która uszanuje prawa twórcy do
> godziwego wynagrodzenia.
————————————————————————–
Jesteśmy pismem branżowym, w którym prócz recenzji sprzętu prezentujemy porady dotyczące fotografowania, jak i prezentujemy wybranych (najlepszych naszym zdaniem autorów). W tym ostatnim przypadku publikację traktujemy jako formę promocji autora (eksperta) i nie mieliśmy dotąd jeszcze przypadku, kiedy chciałby on z tego tytułu honorarium (wyjątkiem jest jedynie ilustracja przy innym materiale – np. wstępniaku) – nie mam zatem w budżecie na to środków. Pewna oczywista dla nas zasada wywołała nieporozumienie, za co przepraszam.
Szanuję jednak Pańskie zdanie i rozumiem, że ma Pan inny punkt widzenia. Mogę Panu zaproponować typową stawkę w naszym wydawnictwie, czyli 40 zł netto za prawo do publikacji każdego zdjęcia. Jednak będzie ich mniej niż planowałem (myślałem o publikacji ośmiu) – myślę, że użyjemy około czterech. Tylko tyle niestety damy radę.
————————————————————————
Panie XYZ może wyjdę na materialistę, może wyjdę na człowieka starej daty nie rozumiejącego obecnych realiów, może wyjdę na bufona, który wyżej …, ale przynajmniej nadal będę miał szacunek do siebie i swojej pracy.
Jestem świadom tego, że to nie do końca zależy od Pana a od kierownictwa wydawnictwa IDG, że prowadzi taka a nie inną politykę, chciałbym zobaczyć mnie pana XYZ (prezes grupy wydawniczej) gdybym zaproponował mu umieszczenie reklamy sieci moich sklepów ze sprzętem IT, na łamach zarządzanych przez niego czasopism, w ramach promocji owych czasopism pośród klientów mojej sieci, oczywiście wszystko za free albo za symboliczna opłatą.
Chyba obaj oczami wyobraźni widzimy pusty śmiech prezesa.

Po tych słowach już się chyba Pan domyśla mojej odpowiedzi, niestety muszę podziękować za współpracę.
————————————————————————–
Panie Tomku,

Jestem tylko dziennikarzem, i nie ode mnie zależy polityka firmy – wykonuję tylko obowiązki związane z tworzeniem treści gazety. Rozumiem Pański punkt widzenia i nie ukrywam, że chciałbym w miarę naszych możliwości problem rozwiązać. Czy może Pan zaproponować wysokość honorarium za prawo do publikacji Pańskiego zdjęcia?
Proszę wziąć pod uwagę, że na niepotrzebnym konflikcie (choć to chyba zbyt mocne słowo) straci głównie młoda dziennikarka, która jest autorką tekstu. A szkoda, bo dziewczyna się pracowała sumiennie.
————————————————————————–
Panie XYZ ale ja sobie doskonale zdaje sprawę gdzie lezy przyczyna, że na takim stanie rzeczy tracą twórcy, tracą dziennikarze i tracą czytelnicy, ale to od nas zależy czy się na to godzimy czy nie, ja się nie godzę dlatego mam w swoim “repertuarze” parę zasad, jest w nim miejsce na publikacje za free ale dotyczą one organizacji non profit, dla podmiotów komercyjnych najniższy pułap to 500zł netto, chociaż przy Pana zapotrzebowaniu to powinno być ok 1250zł.
————————————————————————–

Piotrze szacunek do siebie i swojej pracy ponad wszystko, szukanie korzyści reklamowych w takich działaniach to tylko oszukiwanie samego siebie!!

pozdr

jeżeli raz się zgodzisz za darmo, to już zawsze będzie ten argument padał w negocjacjach (“a bo wie pan, Pan dla iścich zrobił za darmo, a nam nie chce? panie, Pan jest niepoważny!”).