Organizator konkursu może (ale nie musi) wymagać występowania pod imieniem i nazwiskiem, co powinien określić jasno w regulaminie konkursu. Z przyczyn praktycznych zwykle wymaga się podania imienia i nazwiska. Ale nie ma takiego obowiązku i doprawdy, wywodzenie go z własnych ocen typu “pełna wiocha” jest dość miałkie. Jeśli organizator wymaga występowania pod imieniem i nazwiskiem, osoba która się na to nie godzi po prostu nie bierze udziału w konkursie.

Na koniec można odnieść wrażenie, że negatywna ocena jakości prac konkursowych nieco przesłania istotę tego co napisałem. Nie odnosiłem się w ogóle do jakości tych prac ani do jakości konkursu. Chodziło mi o to, że próby doszukiwania się trendu polegającego na rzekomym “odpersonalizowaniu fotografii” w naszych okropnych czasach z tego powodu, że korzysta się z nicków się nie bronią.

Co do wpisu, to jednak strzał kulą w płot. Instytucja pseudonimu (zwanego obecnie swojsko nick’iem) jest tak stara jak sama twórczość. Pseudonim jest też od dawna instytucją ustawową, zaś prawo do oznaczenia utworu pseudonimem lub do udostępnienia go anonimowo jest jednym z fundamentalnych, osobistych praw autora, chronionych w Polsce przez przez cały okres istnienia prawa autorskiego we wszystkich ustrojach (zob. ustawy prawnoautorskie z 1926, 1952 i obecną z 1994 roku). Długo można byłoby pisać o istocie, celach, uzasadnieniu istnienia tego osobistego prawa (na razie nie czuję się do tego zmuszony).

Nazywanie korzystania z tego prawa “wiochą” jest nieporozumieniem (pomijam już nieelegancki wydźwięk w stosunku do tych fanów serwisu, którzy pochodzą ze wsi). Rozumiem tyle, że iczek postanowić zabawić się w trendsetera i obwieścić, że jest to już dziś passe i bez gustu. Ja jednak myślę, że tak nie jest, zaś instytucja pseudonimu, która powstała zanim pojawiliśmy się na świecie, przetrwa nas wszystkich, w tym gronie także samego iczka :-)