Komentarze do: Fotografia psu na budę!

Autor: Marcine

Marcine — Tue, 31 Aug 2010 16:44:21 +0000

Przepraszam, może ostatnie zdanie jest niezbyt ścisłe, ja bardzo cenię odbitki wykonane w standardach “muzealnych”, 2 krotnie utrwalane, płukane w washaidzie, tonowane w selenie, spędziłem wiele godzin w ciemni, i potrafię docenić “unikalność” takiej odbitki, ale po tej rewolucji technologicznej, “rzemiosło” fotograficzne zmieniło swój wymiar. Lubie “street” i nie ma tu dla mnie znaczenia czy to będzie “street” robiony np negatywowym contaxem, czy zwykłym kompaktem cyfrowym, którym ja np ostatnio tylko robię, ponieważ zapewnia dyskrecję i maksymalne skupienie na tym co dzieję się dookoła, oj myślę że cartier-bresson ucieszyłby się z tego… pozdrawiam i przepraszam za delikatną zmianę tematu

Autor: iczek

iczek — Mon, 30 Aug 2010 12:42:58 +0000

Marcine – Twoje ostatnie zdanie wyczerpuje w całości moje pretensje do wszystkich twórców. Tak, powinnismy dbać o to, co robione ręcznie. Co nie znaczy, ze akceptować to jako jedyny warunek… ale to warunek sine qua non dla mnie – by dzieło stało się cokolwiek warte i podstawa do dalszej analizy pracy jako takiej. Tak już mam.

Autor: Marcine

Marcine — Mon, 30 Aug 2010 10:52:15 +0000

“odbitki ręczne, unikatowe, na papierze fotograficznym o podłożu barytowym” – czy podłoże barytowe, czy raczej barytowane jest wyznacznikiem walorów estetycznych lub artystycznych zdjęcia?. W czasach, kiedy był tylko baryt, czyli lata 30- 70 ubiegłego wieku (zanim powstał polietylen)
co niektórzy brzydzili się bromowym papierem, uważając, że np. platynotypia, to technika zapewniająca poziom estetyczny, lub np dagerotypia to zapomniane medium dające unikalne obrazy, bez możliwości reprodukcji, ot taka technika dla snobów estetycznych. Myślę,że to technologiczne błędne koło, nie wydymam warg w pogardzie dla współczesnych form prezentacji fotografii. Powstała kupa gniotów na barycie czy innym ustrojstwie, a że są unikatowe, bo ręcznie robione…. ee

Autor: paweł

paweł — Thu, 26 Aug 2010 08:40:46 +0000

“Więc – ja dałbym za fotografie nawet i 100.000zl, ale musze wiedzieć, ze to cos warte… :)”

Szczerze powiedziawszy nie jestem całkowicie przekonany, czy Ci wierzę.
Ale mam nadzieję, że wymagasz jakiejś konkretnej (innej) twórczości na aukcjach, ponieważ jesteś gotów sam za nią zapłacić.
Może dla tamtych ludzi to jest sposób by opłacić studia, czynsz i zarobić na wakacje.

Autor: iczek

iczek — Thu, 26 Aug 2010 07:06:12 +0000

@Paweł – ja nie jestem człowiekiem od doboru zdjęć. To ja, jako odbiorca sztuki, wymagam, aby podano mi coś wstępnie zweryfikowanego przez doświadczonych kuratorów, historyków sztuki itp… Po to ktoś płaci pensje osobom w Państwowych Galeriach Sztuki (bo oni byli organizatorem) aby się na tym znali.
Czy ja bym zapłacił za zdjęcie 4000zl? Pawel – ja kiedyś sobie powiedziałem i wcieliłem w czyn zasadę, ze swoje zdjęcia sprzedaje za nie mniej niż 5000zl, mówię o zdjęciach “artystycznych”. Do dzisiaj “prawie” udaje mis ie dotrzymać tej zasady – musiałem opuścić 10% :)
To artysta wycenia swoją sztukę, ale to rynek weryfikuje te zachcianki. Ja nie żyję z fotografii więc mogę sobie pozwolić na ceny zaporowe. Cenie się, nawet jeśli tylko teoretycznie :)
Więc – ja dałbym za fotografie nawet i 100.000zl, ale musze wiedzieć, ze to cos warte… :)

Autor: Bolek

Bolek — Wed, 25 Aug 2010 21:41:17 +0000

To jakieś jaja są. Do Trójmiasta mam daleko, więc sam nie pójdę, ale proponuję Iczku żebyś wybrał się w wolnej chwili do ich galerii i pogadał tam z ludźmi o fotografii. To mogą być bardzo ciekawe rozmowy. Bardzo.