Komentarze do: Hop, hop… przeskocz siebie…

Autor: piece_of_glass

piece_of_glass — Fri, 15 Jan 2010 15:38:56 +0000

według mnie Lindbergh 'odwalił robotę', nie wysilając się wcale. miał naprawdę ciekawą osobę przed obiektywem, piękną kobietę, a sesję zrobił nijaką.
trochę mnie to dziwi.
ale może po prostu musiał się trzymać wytycznych z redakcji GQ?
i tak go to nie usprawiedliwia.

a co do stawiania sobie coraz wyżej poprzeczki. jeśli masz wiele zleceń to starasz się je wykonać dobrze albo tak jak chce klient i nie myślisz by przeskoczyć samego siebie, bo nie taki jest cel twego zadania ani nie ma na to czasu.

a co do naszych magazynów. nawet jeśli to recykling idei i obrazów, to może warto było by sesji zagranicznych podglądać częściej i więcej jednak, bo wiele z polskich sesji jest marnych i totalnie bez inwencji.

Autor: Anonimowy

Anonimowy — Thu, 14 Jan 2010 00:48:28 +0000

Gerilla@ "trzeba trochę dopasować materiał do odbiorcy i do (prawdopodobnie) kwoty za jaką się pracuje".

tak chyba jest. Ikonografia większosci magazynów to zazwyczaj recykling stereotypów.

Tomek Pawłowski

Autor: guerilla

guerilla — Wed, 13 Jan 2010 23:03:54 +0000

Nie zapominajmy o tym, że są zdjęcia i są też miejsca w których są drukowane. Nie każdy magazyn chce takich zdjęć jakie dany fotograf może dostarczyć. Inaczej mówiąc - Go british to jest jakiś bullshit a nie ustanawiający trendy włoski Vogue. Gdyby Pani domu albo cosmopolitan zatrudniły Newtona a zdjęcia byłby takie sobie to coś znaczy? Chyba nie, trzeba trochę dopasować materiał do odbiorcy i do (prawdopodobnie) kwoty za jaką się pracuje.

Poza tym każdemu może się nie udać :-)

Autor: Miłosz Bolechowski

Miłosz Bolechowski — Wed, 13 Jan 2010 21:09:24 +0000

pozwolisz, że zapytam, o jakiego Miłosza się rozchodzi? :)

a poważnie, wiele racji ma wujek db, choć uważam, że w większości przypadków ustawiamy sobie poprzeczkę, ale patrząc na efekty, zdajemy sobie sprawę, że nie dosięgnęliśmy jej. Bo ileż razy jesteśmy naprawdę w pełni zadowoleni ze swoich fotografii? Może i Peter nie był, ale skoro się podjął, a termin gonił, a Nicole nie miała czasu, by powtórzyć, to poszło :)

Autor: wujek db...

wujek db... — Wed, 13 Jan 2010 19:31:53 +0000

hehe, no nie przesadzajmy z tymi zyczliwymi kolegami :D Koledzy najczesciej za niezyczliwi i zazdroszcza sukcesow ;)
A tak serio, to nie wiem, ja tam czuje presje, nie tyle do przeskakiwania czegokolwiek, ale przynajmniej do utrzymywania poprzeczki na pewnym poziomie. A poniewaz poziom nie odpowiada temu, ktoremu bym chcial, wiec poprzeczke musze podnosic, a co za tym idzie – musze wciaz cos przeskakiwac. Taki lajf, co poradzic ;) Ale to sie ponoc nazywa "motywacja" ;)
Natomiast odnosnie przytoczonego przykladu – to jest przynajmniej kilka aspektow zjawiska. Wazna sprawa, ze poziom jednak dobrze utrzymywac. Ale nie zawsze sie da, nie zawsze pozwola nam na to inni. Nie zawsze jest budzet, nie zawsze dobra modelka, etc. etc… Ale tez sadze, ze juz na pewnym pulapie poziom wystarczy trzymac, przeskakiwanie samego siebie mija sie z celem. Pytanie, czy sie zawiodles z powodu "nie przeskoczenia", czy tez "niedoskoczenia" ;)

Autor: Robert

Robert — Wed, 13 Jan 2010 15:26:09 +0000

Pytanie jest z gruntu złe. Może posłużyć za kanwę skeczu a'la Monty Python: drużynowe zawody fotografów w skoku wzwyż. Razem z towarzyszacą ekipą. A ci co przegrają, nie mają prawa do wystawienia faktury.