Komentarze do: Cztery ręce… fotograficzne

Autor: io3times

io3times — Tue, 13 Oct 2009 11:13:24 +0000

pomiędzy Bachem a Haendlem to była Raczej "walka" nie talentu i rzemiosła tylko skromności i sławy, dla jednego liczyła sie tylko muzyka, a dla drugiego wszystko wokół muzyki.Odnosząc sie do totografii to bardziej własciwym porównaniem byłby podział na amatorów poświęcających się czystej fotografii i zawodowców, którzy głównie liczą szmal i się podpisują pod zdjęciami.

Autor: Hubert Siemieńczuk

Hubert Siemieńczuk — Tue, 13 Oct 2009 07:59:42 +0000

Czasami mam wrażenie, że fotografia staje się dla najbardziej nią opętanych synonimem mistycyzmu wypełniającego pustkę religijną.

Geniusz musi przecież poświęcić nie mniej pracy i samozaparcia niż rzemieślnik. To banał, ale banał prawdziwy. Znałem kilku "genialnych" kolegów, przerastających talentem i bystrością równieśników. Dziś niestety nikt o nich nie słyszy, a wypływają pracowici, uparci, często zdeterminowani poprostu.
Gdyby taki Roberto Capa nie przymierał głodem, być może nie utrwaliłby wielu znaczących zdarzeń w dziejach najnowszej historii, a skupiłby się razem z HCB na codzienności Paryża.

Autor: Rosomak

Rosomak — Tue, 13 Oct 2009 07:07:30 +0000

osobiście raczej ciułam swoje obrazki, konstruuję i są efektem wytężonej pracy, czasem niewiele mającej wspólnego z samym procesem zdejmowania ujęcia, a bliżej związanej z organizacją pracy. dlatego może tak a nie inaczej patrzę na gotowe prace fotografów. nie zadowalają mnie nawet genialne pomysły naznaczone technicznym prymitywizmem wynikającym nie z ograniczania środków wyrazu, nie z wyłuskiwania idei z niepotrzebnych warstw ozdobników, a z niechęci do nauki fundamentalnych zasad. postawę "po co mam się uczyć skoro robię zajebiste zdjęcia" wkładam w szufladkę "bunt szesnastolatka" i staram się więcej nie odwiedzać przestrzeni wystawienniczej osobnika o takich poglądach. czasem jednak czuję dotknięcie czegoś niby spoza mojej świadomości i spływa na mnie wizja obrazu który muszę zrealizować. takich fotografii najbardziej się boję. nie chcę zniszczyć tego co mi siedzi w głowie niestarannością. stąd też może nie wierzę w loterią street'a ale wierzę w objawienie.

Autor: szymon

szymon — Mon, 12 Oct 2009 20:49:41 +0000

rzemieślnik z darem to mogłoby być jakieś wyjście, ale te dwie osobowości to też dwie drogi: jeden cieszy się twórczością jako niezależny prowincjusz z boskim darem (swoją drogą jeden z lepszych basistów w historii muzyki:), ten drugi walczy o sukces, pozycje i uznanie salonów.