Ci onanisci sprzetowi to inna grupa ludzi, przewazajaca to fakt, ale godnych uwagi autorow jest nadal dostatecznie duzo, zeby sie wyodrebnic na tle tej szarej masy, ktora w mojej opinii nic nie znaczy, ani niczemu nieszkodzi, bo oni i tak sa z dala od calej tej typowej brazy fotograficznej, o ktorej nie maja pojecia.

Inna sprawa, to ilu my tak naprawde mamy fotografow starego i mlodego pokolenia, bez podzialu na technike ktorej uzywaja, ktorzy sa w stanie sie zapisac swoimi zdjeciami w umyslach tych fotoamatorow?

Popatrz chociazby na wszystkich 'dziadkow' ze ZPAFu, uzywaja tych klasycznych technik, ale w wiekszosci, to straszne formalnie i ciezkie pod wzgledem tresci, a czasami wg mnie poza ideologia to nic w tym nie ma (oczywiscie sa wyjatki, ale nieliczne).

pzdr
M.

I co im z tego przyszlo? Nikt tych zdjec ani nie oglada ani nie pamieta o nich… tak samo jak nie bedzie pamietac o tych co trzepia sluby swoimi cyfrakami. Bo fotografia to obraz, a najlepiej taki ktory zapada w pamiec, a nie jeakies durne uszlachetnianie sie przez obcowanie z materialami (sic!).

Oczywiscie dyskusji o sprzecie i materialach i calej tej cyfrowej wariacji nie da sie powstrzymac, ale to raczej wlasnie domena tych wszystkich fotoamatorow, ktorzy od robienia zdjec zawsze woleli cala te "otoczke" i sprawy z nia zwiazane na anegdotkach konczac.

pzdr
M.

Skad to sie bierze? Moze stad, ze dzisiaj fotoamator musi obcowac z mialka materia – aparaty bez charakteru, komputery, ciagla walka z kalibracja monitora, onanistyczne fora sprzetowe pelne zlego jezyka i internetowych legend, mikroskopowe testy obiektywow robione przez pseudofotograficzne portale, literatura pelna kolorowych zdjec i tekstu pisanego dla bezmyslnych idiotow, uzbrojone w nowy orez sampli wojny systemowe, itd. Kiedys tez byli onanisci, ktorzy tworzyli fotografie o wartosci nizszej niz cena Velvii ze stodoly, na ktorej ta fotografia byla zrobiona, ale przynajmniej pokazywali te zdjecia z otwarta przylbica na slajdowiskach. Kiedys fotoamatorzy czytali literature Pekoslawskiego, samodzielnie wykonywali odbitki, uszlachetniali sie sama technika i materialna obcowaniem z technika. To hobby kiedys wymagalo organicznego wysilku – od nauki, az do samego procesu. Teraz potrzebna jest tylko kasa i twarda dupa do sleczenia przed komputerem. Fotografia amatorska, na naszych oczach trafi te romantyczna zawadiackosc. No ale przynajmniej amatorska gra na zywych instrumentach przezywa renesans.

Tak czy owak liczy się przecież pieniądz. Wywiad zaspokoi 80% czytelników, którzy z zaciekawieniem przeczytają co Rafał Milach mówi o ich ukochanej technologii cyfrowej.

Taki fotograf i tak bezwartościowy wywiad ze strony "dziennikarza".

Niestety wszystko idzie w złą stronę.Co z tego, że internet ułatwia, jeżeli w dużym procencie wszystko upraszcza.

I to całe dziennikarstwo internetowe… Publikacja wymaga niewielkiego zachodu, tak więc nie ma się co dziwić, że ich zawartość jest również bliska zeru. Ech,pożal się Boże czasy nadeszły…