Komentarze do: Odkryj kołderkę…

Autor: Artur

Artur — Wed, 20 May 2009 07:20:15 +0000

"Przypadek rządzi - fakt :)

Tylko gdzie się podziewa talent?"

Pozwolę sobie przypomnieć, że dużo fotografii "powstaje" na etapie selekcji materiału. Tu - właśnie przy edycji - jest talent :)

Autor: pjolo

pjolo — Tue, 19 May 2009 17:12:09 +0000

Zestawic ze soba dwa, trzy plany, na zdjeciu, to juz mistrzostwo. A sczescie w fotografii od zawsze bylo wazne .

Autor: Anonimowy

Anonimowy — Tue, 19 May 2009 12:44:53 +0000

za literówki przepraszam!

Adam.

Autor: Adam

Adam — Tue, 19 May 2009 12:43:18 +0000

Talent.. talent postrzegam jako brak lęku przed instynktami, talent to rozluźnienie, które otwiera drogę Twoim uczuciom, by mogły sterować tym co robisz..
Talent, to błędy których się nie boimy i które potrafimy krytycznie ocenić, nawet jako coś pozytywnego.

To że nie wyrzuciłęś tej fiszki, że po jej wykonaniu i spojrzeu na nią bezkrytycznie jej nie wyrzuciłęś, że nadałeś jej wartość publikując.. to jest blsk talentu ;)

Autor: Adam

Adam — Tue, 19 May 2009 12:38:21 +0000

Ciekawy wpis :)
Powiem, że uważam każde jedno z moich najbardziej udanych zdjęć za przypadek, właśnie dlatego uważam że są najlepsze, bo nie do końca dały się okiełznać. Przecież całe to podniecenie związane z robieniem zdjęcia na ulicy podkreślone jest przez przypak tego co uzyskam. Nie bez przyczyny zagustowałem w analogu zamiast cyfry. Wcześniej zdarzało mi się podglądać zdjęcia i poprawiać od razu.. teraz nie potrzeba. Widzę coś, podejrzewam co się zaraz stanie, w ułamku sekundy coś się dzieje robię zdjęcie.. w chwili gdy byłem w 100% skoncentrowany na dobrym kadrze, na wciskaniu spustu, ja tak na prawdę nie widziałem tego co fotografuję. To jest niemożliwe być świadomym tego co widzisz w każdym szczgóle i być w 100% zaangażowanym w robione właśnie zdjęcie. Nie wiem czy to dotyczy fotografii studyjnej, ale wiem że to mnie najbardziej pociąga w fotografii codziennej.. po wywołaniu i w trakcie oglądania zdjęć mam ochotę krzyczeć ze szczęścia, zawsze zakładam że zdjęcia które robiłem okażą się nic nie warte i to co wydawało mi się ciekawe jest banalne i nic z tego nie wyjdzie, że byłem w amoku.. Każda więc klatka która mi się spodoba wywołuje wielką radość, ale co dziwne również wtedy gdy ta klatka w kórej pokładałem największą nadzieję jest zupełnie inna/zwykła/zepsuta też się śmieję, ta przekorność, to wyzwanie..

Autor: iczek

iczek — Tue, 19 May 2009 11:48:48 +0000

Tia... a na przykład to zdjęcie u góry..?
Podoba się Wam?
Mi tak.
A powstało... przypadkiem :)

Ot, źle zaznaczyłem markerem na matówce format klatki dla ścianki Polaroid 405 do materiałów 669.

Przypadek :)

Mam z tej sesji 4 inne klatki. Żadna nie jest nawet w połowie taka jak ta :)

Przypadek rządzi - fakt :)

Tylko gdzie się podziewa talent?
A moze jest tak jak napisaliście... trzeba nauczyć się dostrzegać te przypadki. Myśle, że to można wyćwiczyć. Jak jazda na rowerze.