Komentarze do: Jestem niefotogeniczny….

Autor: Anonimowy

Anonimowy — Tue, 16 Dec 2008 16:42:17 +0000

Marcin
Nie mogłem znaleźć Twojego posta o fotografii kolekcjonerskiej. Podrzucę jednak w bieżącym wątku linka do innego bloga z artykułem, właśnie o aukcji fotografii: http://blog.michalrogala.com/index.php/kup-pan-zdjecie-133

Autor: iczek

iczek — Tue, 16 Dec 2008 11:46:17 +0000

@Didimos - nie rób mi nadziei... bo bym ich skosił w procesie gdyż żadnego im nie sprzedawałem :)

@karmazyniello - fotogeniczność a ciekawa twarz to jednak dla mnie inne znaczenie ma.

Pojmuje fotogeniczność bardzo po dziecinnemu - znaczy, ze ktoś uważa, że brzydko wychodzi na zdjęciu. Obojętnie kto je zrobi.

Inną rzeczą jest jednak ciekawa twarz. Nie wiem czy dobrze Cie zrozumiałem, ale to jednak zupełnie inne podejście.

Moja "niefotogenicznosć" istnieje tylko w głowie osoby. Fizycznie ona nie istnieje :)

@jacektaran - coś w tym jest z tymi fotografami... aczkolwiek ja coraz bardziej skłaniam się (jeśli chodzi o portret klasyczny), że istnieją mniej lub bardziej zdolne ... wizażystki :)

Autor: Didimos

Didimos — Tue, 16 Dec 2008 09:20:19 +0000

Zupełnie z innej beczki… W ostatnim National Geographic byłem niemal pewien, że widzę Twoje zdjęcie w artykule o stoczni…

Autor: Anonimowy

Anonimowy — Tue, 16 Dec 2008 07:27:23 +0000

Masz szczury w studio?
Bardzo Cię oszpecił?

Autor: Anonimowy

Anonimowy — Tue, 16 Dec 2008 07:24:52 +0000

Nie byłbym tego taki pewien w kwestii nie fotogeniczności. Każdy z nas kto fotografuje w jakiś sposób jest portrecistą. Ileż to zdjęć zrobiliśmy choćby naszym bliskim czy znajomym.
Przyglądam się ostatnio szczególnie uważnie ludziom na ulicy. Kiedy dostrzegam postać której zdjęcie mógłbym zrobić "bo jest fotogeniczna" w sensie ciekawa twarz i na pewno nie będzie problemu z jej ujęciem, to nawet nie pytając o zgodę zrobię. I będę niemal pewny że to będzie dość interesujące zdjęcie.
Jednak odpuściłem sobie ostatecznie takie podchody i teraz pytam grzecznie o pozwolenie dzięki czemu osoba portretowana staję się na tę krótką chwilę tylko moja i mogę się napatrzeć pod każdym kątem na tę twarz która się przede mną gimnastykuje, to w grymasie, to w uśmiechu, a kiedy indziej znowuż mnie ignoruje i zamiera w bezruchu.
Przekonałem się do ulicznych portretów i wiem że warto dla choćby jednego na miesiąc portretu poświęć codzienne gonitwy za króliczkiem.
Ps. Iczek, to chyba ta Twoja opowieść o niezrealizowanym zdjęciu kobiety z papierosem na które Ci nie zezwoliła, tak mnie popchnęła do takiego rodzaju fotografii i przeczuwam że to jest początek bardzo fascynującej dla mnie przygody bez względu na to czym to się skończy.
Pozdrawiam

Autor: Rosomak

Rosomak — Tue, 16 Dec 2008 05:07:04 +0000

sympatyczny kawałek prozy.

ostatnio zdarza mi się coraz częściej mówić "nie, dziękuję, nie chcę Ci zrobić zdjęcia". już nawet tak bardzo nie zastanawiam się jaki to ma wpływ na czyjeś poczucie wartości. czasem myślę, że niektórym przyda się sprowadzenie na ziemię z krainy reklam i seriali, gdzie "wszyscy są najpiękniejsi", ale wiem, że to nieprawda.