Komentarze do: Cykl mości Panowie, cykl….

Autor: Jurek Plieth

Jurek Plieth — Sun, 30 Nov 2008 20:36:02 +0000

Aha! Przyznaję, logika żelazna.

Autor: Anonimowy

Anonimowy — Sun, 30 Nov 2008 16:50:34 +0000

Nie. To bylo co najwyzej zdjecie reportazowe.

Autor: Jurek Plieth

Jurek Plieth — Sun, 30 Nov 2008 16:27:48 +0000

Kol. Sarniak. No więc to zdjęcie R. Sikorskiego na które się powoływałem, a za które dostał I miejsce w World Press Photo, to Twoim zdaniem nie jest reportaż?

Autor: sarniak

sarniak — Sun, 30 Nov 2008 11:52:39 +0000

George, coś Ci się pomieszało chyba... Reportaż z założenie to więcej niż jedno zdjęcie. To czy przyjmie się, 2-11, czy 3-18 czy jakich by tam liczb nie wstawić, nie zmienia faktu, że reportaż jako jedno zdjęcie nie ma racji bytu.

Może pomyliłeś reportaż z dziennikarstwem?

Swoją drogą, ze słowami reportaż, dokument, dziennikarstwo jest tak jak z tymi cykl i projekt. Jak coś przypomina któreś z nich, to sie mówi "reporterka"...

Autor: Jurek Plieth

Jurek Plieth — Sat, 29 Nov 2008 23:57:48 +0000

Co do tzw. cyklu, to masz absolutną rację! Moim zdaniem takie są u nas “tryndy” w fotograficznych ośrodkach opiniotwórczych, a więc fotograficy inteligentnie wykazują się pragmatyzmem najczystszej wody. Albo oportunizmem, określając to zjawisko bardziej dosadnymi słowy.
O ile cykle miewają jeszcze sens w klasycznej fotografii wystawowej, bo poprzez pojedyncze zdjęcie nijak czasami domyśleć się nie można, co autor “miał na myśli”, to budzą mój głęboki sprzeciw w wypadku reportażu, gdzie moim zdaniem JEDNO zdjęcie powinno pełnić funkcję całego komentarza. Dla przykładu genialne zdjęcie naszego już dużo mniej genialnego ministra od spraw zagranicznych vs. cykle zdjęć Tomasza Gudzowatego, który przecież również zdjęcia potrafi robić, ale cyklami wali jak popadnie, bo tam widzi pewnie swoje większe szanse. I pewnie ma rację.

Autor: Zadora

Zadora — Sat, 29 Nov 2008 20:59:37 +0000

Co do słów cykl, projekt – słowa jak słowa, jakoś trzeba nazwać pracę o wspólnym jakimś wykładniku rozłożoną w czasie.
Co do wystawy – zgadzam się całkowicie. Byłem tam i oglądałem kilka dni temu. Kicha nie foty. Bez znaczenia są twarze na zdjąciach, wcale nie przyciągnęły mojej uwagi. Znacznie lepszy plastycznie jest obraz tej wystawy jako całości. Podane minimalistycznie, regularnie wiszące prostokąty pokryte rozmazanymi plamami b&w, równoległe linie linek, jakby telefoniki do odtwarzania nagrań wraz ze słuchawkami rozwieszone równie regularnie, jednolite światło, pusta sala. Taki klimat instalacyjny, w którym forma przerosła treść.
PS. Twój e-mail ze stronki nie działa.