@Hasek – myślę, że Jerzy ujął to idealnie… Fotografia uprawiana zawodowo w sensie rzemieślniczym to jak z każdym innym zawodzie, po prostu robota dla klienta… Bycie natomiast artysta fotografii to drugi biegun. Chyba najpełniej slowo fotograf oddaja ludzie, ktorzy pośrodkują umiejętnie te dwa światy.

@Jurek – to nie jest tak, że ja się czegoś spodziewałem. Ot, po prostu przekazuje Ci moją reakcję i to jak widzę gościa, który wykonuje zawód opierający się na tym, co dla mnie też ważne. Jak inne są to światy. Nie ma mowy tutaj o konkurencji :) Ja nigdy nie będę zawodowym fotografem…

Z tym domem to przesadziłeś…:) Bo tak blok, jak i dom mają zalety i wady. Znam domy też zasikane z połamanymi płotami.. :)
Tak samo jak znam zawodowców, którzy nie cierpią z tego powodu, że nie robią zdjęć jak Newton :)

Poza tym, ja nigdzie nie napisałem, ze ten Zawodowiec nie robi dobrych zdjęć…:)

Hasek, tak przerażająco nie jest i dobrym zawodowcem nikt nie pomiata – a zawód połączony z pasją (obojętna forma i zależność) to coś wspaniałego w porównianiu z pasją po 8 godzinach pracy lub w weekendy. Twój post przypomina mi opowieści ludzi mieszkających w bloku z zasikaną windą o tym jak to nie warto mieć domu bo trzeba czasem dach naprawić i płot pomalować.

Pozdrawiam ;)