Kalendarz

150 150 FotoPropaganda

Co roku mam ten sam problem. Jako „młody”, ambitny fotograf bardzo chciałbym mieć na ścianie jakiś wyjątkowy kalendarz na nowy rok. I co roku miotam się okrutnie, albowiem znalezienie czegoś, co zaspokoi moje fotograficzne żądze jest po prostu torturą niewymowną. Ostatnio odbierając odbitki z popularnego labu w 3City, zauważyłem całą ścianę (trudno nie zauważyć całej ściany – sic!) wytapetowaną twórczością klientów tegoż labu w postaci kalendarzy prywatnych. Kotki, psy, dzieci, widoczki, znowu psy, koty (tym razem same białe), ponownie dzieci (te trochę starsze) i setki innych konfiguracji w kierunku trójce: dzieci, zwierzaki domowe, widoki.

Jakość tego jest taka, jaka jest jakość drukowanych cyfrowo materiałów na tych maszynach. Ale komu zależy tutaj na jakości… chodzi przecież o przyjemność posiadania takiego „własnego” kalendarza. Bardzo krótko, acz odnotować trzeba, ja również pomyślałem o takim kalendarzu. Bo żona chce, bo babcia chętnie wnuki popodziwia na ścianie (zwłaszcza, że wówczas nie musi się nimi opiekować, a tylko popatrzeć), bo gdzieś warto wydrukować te setki zdjęć z karty pamięci naszego rodzinnego aparatu.

Myśl taka jednak równie szybko mnie opuszcza, co rodzi się więc taka wersja niestety nie zaspakaja moich żądz.

Wracam tedy do szukania dalszego i odwiedzam wszystkie możliwe sklepy onlinowe i te w realu. Dla 12 stron gotów jestem poświęcić wiele godzin szukania. W tym roku nadal jestem bez kalendarza. Pirelli odpada, bo jak wieść gminna niesie jest za mało pikantny dla koneserów, a poza tym, ciut za drogi. Lavazza to nie jest kawa, którą lubię, pomimo, że w tym roku autoportrety wykonali najznamienitsi fotografowie, w tym mój guru Erwin Olaf :)  Klasyka w stylu Bresson i podobne widoczki paryżowo-newyorkowe jakoś mnie już nie biorą. W ogóle sama tematyka jest wyzwaniem. Zauważyłem, że spora cześć forów, które odwiedzam  (zazwyczaj fotograficznych) produkuje kalendarze ze zdjęć czytelników. Tematyka wszelaka lub wspólny mianownik, typu – zrobione Canonem. Te jednak mają duży rozrzut jakości.

A może jednak autorski kalendarz z wybranymi pracami…? Może to nie jest głupie?

I tak zbliża się koniec roku, a ja nie mam nic na ścianie. Może Wy coś polecicie?

9 komentarzy
  • Tomek

    Jak już coś znajdziesz to daj znać.
    Może pomyśl o autorskim kalendarzu – który byłby rozprowadzany wśród wielbicieli Twoich prac.

  • BolekWu

    Wydrukuj sobie kalendarz bez żadnych zdjęć. Czysta, biała przestrzeń i te 30 niezbędnych liczb gdzieś dyskretnie na dole. Dla gości będzie zaskakujący, gustów niczyich nie urazi, a wyobraźnię rozbudzi i zainspiruje.

  • iczek

    @aro – tak, inspiruje mnie dogłębnie rzekłbym ten kalendarz z trumnami… ostatnia droga :)
    @Bolek – dobre, dobre… tylko mam dylemat czy może nie cały czarny z białym kalendarium..>? ;)

  • Michał

    polecam klasyczny kalendarz bez zdjęć – taki w którym codziennie rano z zaspanymi oczami zrywa się kartkę czytając cytat z Koranu / Tory / Biblii + zapiski własne w stylu „16:30 zabierz córkę do dentysty”

    :)

    – jeden problem mniej :)

  • Ziemo

    Biały z pustymi ramkami z hasela, czy co tam kogo akurat bierze ;)
    A tak na serio to może 12 zdjęć dla babci i 12 Prac dla siebie, selekcja dowolna, najwyżej za rok się poprawi ;)

Komentowanie zamknięte.